Day: August 12, 2006

I was just sitting down listening to Thai songs, then this oldie by Carabao called Made in Thailand when I remember how Malaysians are very much like the Thais the band mentioned in the 1984 song.

If you buy Langkawi t-shirts, you would be better off buying them in Hat Yai because it would be cheaper to buy a Langkawi t-shirt there. They’re made in Thailand. Then back in 1980-1981 I remember there was this textile factory in Penang that produces jeans that weren’t sold in Malaysia. In fact, they were exported to the US, labeled as a well-known brand jeans and resold all over the world. Come to think of it, the yellow Adidas windbreaker I was given for the North Pole expedition in 1998 came from Penang…without the Adidas label of course.

Malaysians love to buy branded goods too. Then those who wanted to feel stylish went for brands like Alfio Raldo (headquartered at Taman Perindustrian Sungai Chua in Kajang) and Bonia. As long as they don’t use anything with local sounded names.

Let’s have a look at the lyrics of “Made in Thailand”:

เมดอินไทยแลนด์ แดนดินไทยเรา
เก็บกันจนเก่า เรามีแต่ของดีดี
มาตั้งแต่ก่อนสุโขทัย มาลพบุรี อยุธยา ธนบุรี
ยุคสมัยนี้ เป็น กทม.

เมืองที่คนตกท่อ (ไม่เอาอย่าไปว่าเขาน่า)

เมดอินไทยแลนด์ แดนไทยทําเอง
จะร้องรําทําเพลง ก็ลํ้าลึกลีลา
ฝรั่งแอบชอบใจ แต่คนไทยไม่เห็นค่า
กลัวน้อยหน้า ว่าคุณค่านิยมไม่ทันสมัย
เมดอินเมืองไทย แล้วใครจะรับประกันฮะ

(ฉันว่ามันน่าจะมีคนรับผิดชอบบ้าง)

เมดอินไทยแลนด์ แฟนแฟนเข้าใจ
ผลิตผลคนไทยใช้เองทําเอง
ตัดเย็บเสื้อผ้ากางโกงกางเกง กางเกงยีนส์ (ชะหนอยแน่)
แล้วขึ้นเครื่องบินไปส่งเข้ามา
คนไทยได้หน้า (ฝรั่งมังค่าได้เงิน)

เมดอินไทยแลนด์ พอแขวนตามร้านค้า
มาติดป้ายติดตราว่าเมดอินเจแปน
ก็ขายดิบขายดีมีราคา
คุยกันได้ว่ามันมาต่างแดน
ทั้งทันสมัย มาจากแม็กกาซีน
เขาไม่ได้หลอกเรากิน
หลอกเรานั่นหลอกตัวเอง…เอย

Made in Thailand, our land
we’ve kept it since the ancient times, there’s been many good things.
Since the eras of Sukhothai, to Lopburi, Ayuthaya, Thonburi,
through to modern day Kor Tor Mor (short for KrungThep Mahanakhorn or Bangkok

The city where people fall down the open drains (don’t blame them for it).

Made in Thailand, made in our own land,
the land of the meaningful songs and dances.
Foreigners secretly are admirers of Thai products, but Thais don’t see their worth.
Scared of being looked down upon, that liking Thai products isn’t fashionable.
If it’s “Made in Thailand”, who’s going to give the guarantee for them?

(I think someone should accept responsibilty for this.)

Made in Thailand, and all its admirers understand.
That these are products produced by Thais, made by Thais.
the shirts, trousers, and jeans, (true..a bit)
are sent abroad on planes, and then imported back.
It’s the Thais who gain face (but it’s the foreigners who get the money.)

Made in Thailand, and when put up in the shops.
They put the “Made in Japan” labels upon them.
Then they sell well, sell for high prices
and the wearers then brag they’ve got imported clothes,
the latest fashions, from the magazines.
It wasn’t the foreginers who cheated us.
But it was us who cheated ourselves…oh….